Vroegere bewoners Minnertsga

Aantekeningen


Treffers 1 t/m 50 van 2,408

      1 2 3 4 5 ... 49» Volgende»

   Aantekeningen   Verbonden met 
1 Aaltje Tjeks is eerder getrouwd geweest met Johannes Harmens van Keimpema (geboren in Vrouwenparochie). Zij kregen samen zes kinderen.  Bijlsma, Aaltje Tjerks (I252)
 
2 Aan boord van een schip. Roos, de Tjitske (I3582)
 
3 Alg. begraafplaats.  Leicht, Herman (I3742)
 
4 Alg. begraafplaats.  Spoelstra, Elisabeth (I3743)
 
5 Alg. begraafplaats.  Leicht, Hiske Johanna (I3745)
 
6 Alg. begraafplaats.  Braaksma, Jacob (I2443)
 
7 Alg. begraafplaats.  Braaksma, Trijntje (I3758)
 
8 Alg. begraafplaats. Vogel, Lijsbeth (I2458)
 
9 Alg. begraafplaats. Bouma, Hendrik (I3494)
 
10 Algemene begraafplaats. Winsemius, Anna Bernardus (I198)
 
11 Algemene begraafplaats. Vries, Berend de (I2515)
 
12 Algemene begraafplaats.  Tolsma, Klasina (I4083)
 
13 Algemene begraafplaats.  Brouwers, IJsbrand (I457)
 
14 Algemene begraafplaats. Wiersma, Jantje Taekeles (I642)
 
15 Algemene begraafplaats. Edens, Eeltje (Eelke) (I4124)
 
16 Algemene begraafplaats.  Brouwers, Marinus (I4191)
 
17 Algemene begraafplaats.  Brouwers, Anna (I4192)
 
18 Algemene begraafplaats. Brouwers, Anna (I4190)
 
19 Algemene begraafplaats.  Winsemius, Thomas (I3696)
 
20 Algemene begraafplaats.  Kamminga, Grietje (I4193)
 
21 Algemene begraafplaats.  Visser, Grietje (I4194)
 
22 Als tractorbestuurder omgekomen toen zijn tractor kantelde tijdens het rooien van bieten op het land van H. Reitsma.  Sijbesma, Sietze (I2028)
 
23 Andries was ongehuwd.  Groeneveld, Andries (I3058)
 
24 ANEMA, Seerp (1875-1961)

Anema, Seerp, dichter en schrijver (Minnertsga (F.) 31-10-1875 - Zeist 7-3-1961). Zoon van Seerp Anema, akkerbouwer, en Thoma Antje Dijstra. Gehuwd op 23-6-1911 met Anna Hermina Louisa Kuijper. Uit dit huwelijk werden 2 zoons geboren. Na haar overlijden (14-11-1953) gehuwd op 7-4-1955 met Jacqueline Cornťlie Adolphine du Marchie van Voorthuijsen. Uit dit huwelijk werden geen kinderen geboren. afbeelding van Anema, Seerp

Seerp Anema kreeg een onderwijzersopleiding in Den Haag. Na het behalen van de MO-akte Nederlands was hij enige tijd leraar en vanaf 1924 schoolopziener in de inspectie Amsterdam. Anema stond sterk onder invloed van het neocalvinisme van de gereformeerde voorman Abraham Kuyper - met wie hij een persoonlijke relatie had: zijn latere echtgenote was diens nicht - , en heeft geprobeerd op basis van diens inzichten in de esthetica een calvinistische kunstleer te ontwerpen. Hij kwam hierbij in botsing met de andere protestantse literatoren, eerst met de groep rond Ons Tijdschrift, later met die rond Opwaartsche Wegen. Zijn radicale breuk met alle contemporaine kunstopvattingen ging deze schrijvers en dichters veel te ver, terwijl hij hun op zijn beurt voortdurend halfslachtigheid verweet.

In de in 1899 gedateerde voorrede in - het vier jaar later gepubliceerde - PoŽzie veroordeelt Anema de christelijke dichtkunst als een 'aaneenrijging van beelden en zegswijzen aan Bilderdijk ontleend, maar saamgevlochten tot eene makke rijmelarij en natuurlijk ten eenenmale vreemd aan de intensiteit van zijnen in worsteling en weeŽn gewrochten arbeid' (ibidem, 29). Ook toen al veroordeelde hij de poŽzie van de Nieuwe Gids'ers, samengevat in de term 'impressionisme', hoewel hij de verdienste van hun aanval op de retoriek erkende. De overheersende plaats die het gevoel inneemt, en het voortdurend bedenken van nieuwe woorden voor deze subjectieve gevoelens, ziet hij evenwel als 'taal- en levenontbindende' krachten. Het gevoel als intuÔtief kenvermogen krijgt bij hem de volle aandacht. Later zal hij de kunst even hoog plaatsen als de wetenschap en pleiten voor een 'kunstuniversiteit' naast de Vrije Universiteit. Deze intuÔtieve kennis, direct door de ziel gegrepen, moest zijns inziens door de ratio met de overige kennis worden verbonden. Wanneer zij echter met de aanwezige kennis in strijd blijkt, dan dient de intuÔtief verworven kennis te worden verworpen.

In zijn latere geschriften, vanaf Moderne kunst en ontaarding uit 1926, is Anema's aanval op de dichtkunst van Tachtig heviger. Hij ziet dan vanaf de Romantiek destructieve krachten werken, die kunnen leiden tot de ondergang van de westerse cultuur. In de Romantiek is de esthetiek losgemaakt van de ethiek, dat wil zeggen van de geopenbaarde zedelijke orde. Dit leidt in het impressionisme tot een ziekelijk subjectivisme: niet de geopenbaarde wereld, het object, heerst, maar het 'ik' van de kunstenaar. Daarom ook is dit subjectivisme atheÔstisch, en daarom ook moet alle christelijke kunst die (gedeeltelijk) van de principes van Tachtig uitgaat worden verworpen. In het voetspoor van de cultuurfilosofen Max Nordau en Oswald Spengler ziet Anema vanaf circa 1800 een proces van ontaarding, gekenmerkt door dissociatie. Daartegenover stelt hij zijn eigen literatuurideaal: een 20e-eeuwse classiciteit, waarin het goede uit de godsopenbaring in IsraŽl, uit de Grieks-Romeinse cultuur en uit wat de natuurwetenschappen en de literatuur van andere talen leerden, zijn verenigd. Deze literatuur is het produkt van een scheppende culturele kracht, waarin de harmonie van het object wordt weerspiegeld door een harmonisch daarop ingesteld subject.

Zijn vroegere werk, zoals PoŽzie, Van Hollands kusten en de roman In 's levens opgang - beide laatste uit 1907 - noemde Anema zelf produkten van 'het nog niet geheel bewuste streven naar antithese, ook in de kunst'. Met Jeroesjaleem verloren , zijn tussen 1932 en 1953 in vijf delen verschenen cyclus over koning Salomo, probeerde hij zijn ideaal van classiciteit in praktijk te brengen. Tegelijk wil hij zijn medecalvinisten tot inkeer brengen door de parallellen aan te geven die hij zag tussen de gloriejaren van koning David en die van Kuyper en tussen de dagen van koning Salomo en zijn eigen tijd. Breed schildert hij de glorie van Salomo, type van Christus Triumfator, die in zijn huwelijk met de landsbruid, type van de kerk van Christus, het volmaakte Jeruzalem moest grondvesten, en de ondergang van deze koning, doordat hij meer aandacht had voor zijn dynastie dan voor zijn opdracht type van Christus te zijn. Door de verdringing van de theocentrische door de antropocentrische gedachte ging het rijk ten slotte ten onder. Zowel literatoren als theologen kritiseerden dit werk, gebaseerd op Anema's eigen interpretatie van het bijbelse Hooglied. Tegen de theologen verdedigde hij zich onder meer met het argument dat voor de schrijver-dichter de verbeelding mag aanvullen wat logisch en psychologisch nodig is voor een werkelijk verstaan van het bijbelverhaal.

Anema - een moeilijk en prikkelbaar, maar ook hartelijk mens - geeft in zijn latere werk duidelijk blijk van desillusie. Een werkelijke polemiek met andere christen-schrijvers bleef uit, en volgelingen kreeg hij niet.

A: Brieven, manuscripten en personalia in Nederlands Letterkundig Museum en Documentatiecentrum te 's-Gravenhage.

P: Behalve de in de tekst genoemde werken o.a.: Een vergeten dichteres uit de achttiende eeuw (Amsterdam, 1921); Davidisch of Salomonisch (Kampen, 1927); Bijbelstof en belletrie (Kampen, 1934); Calvinistische en impressionistische aesthetiek (Kampen, 1935); Destructivisme (Kampen, 1937).

L: P. Keuning, Litteratuur en leven (Baarn, 1919); P.J. Risseeuw, Christelijke schrijvers van dezen tijd (Kampen, 1930); J. Ridderbos, in Gereformeerd Theologisch Tijdschrift 33 (1932-1933) 415-417; Menno ter Braak, 'Wat is beeldspraak', in Verzameld werk VI (Amsterdam, 1950) 191-197; C. Rijnsdorp, In drie etappen (Baarn [1952]); D.J. Couvee, in Gereformeerd Weekblad, 7-4-1961; R.G.K. Kraan, Ons Tijdschrift, 1896-1914. Een literair-historisch onderzoek (Groningen, 1962).

I: Persoonlijkheden in het Koninkrijk der Nederlanden in woord en beeld. Onder hoofdred. van H.P. van den Aardweg (Amsterdam 1938) 45.

H. Jongsma

Oorspronkelijke versie opgenomen in: Biografisch Woordenboek van Nederland 4 (Den Haag 1994)
Laatst gewijzigd op 12-11-2013 
Anema, Seerp (I4254)
 
25 Begraafplaats Boskamp. Hijlkema, Durkje (I2176)
 
26 Begraafplaats De Duinen. Miedema, Jantje (I1842)
 
27 Begraven op Algemene begraafplaats. Zoodsma, Sietske (I1280)
 
28 Bijzonder is dat dit kind de familienaam van zijn moeder meegekregen heeft als tweede voornaam.  Hannema, Cornelis Tjessinga (I994)
 
29 Bonifatius hospital Bouma, Sipke (I171)
 
30 Bonifatiushospital Bergsma, Siebe Annes (I1095)
 
31 bron boek Wassenaars. Wassenaar, Feike Dirks (I563)
 
32 Cornelis en Froukje zijn op 2 mei 1887 geŽmigreerd naar Amerika met hun kinderen: Pabe, Paulus, Anne, Wijtse, Seerp en Baukje. Gezin F1116
 
33 De doopboeken van Minnertsga vermelden dat Sjoerd bij de doop van zijn eerste dochter arbeider van beroep is, bij de doop van zijn eerste zoon is hij hofker tot 1775 en bij de doop van Sipke is hij kastelein in "De Vergulde Roskam". Bij de doop van zijn laatste drie kinderen staat vermeld dat Sjoerd dan herbergier van beroep is. Afgaand op deze feiten kan worden aangenomen dat hij de herberg heeft over genomen van Jacob Cornelis Velthuys of mogelijk van diens zoon, deze herberg is later overgenomen door zijn zoon Sipke Sjoerds.
 
Bakker, Sjoerd Hessels (I3554)
 
34 Diaconessen(zieken)huis. Meersma, Aafke (I2897)
 
35 Diaconessenziekenhuis Boersma, Arjen (I634)
 
36 Diaconessenziekenhuis. Groeneveld, Elisabeth Heins (I65)
 
37 Diaconessenziekenhuis. Helder, Mettje (I35)
 
38 Diaconessenziekenhuis.  Tuinstra, Antje (I2610)
 
39 Diaconessenziekenhuis. Douma, Jan Ruurds ViŽtor (I3196)
 
40 Diakonessenziekenhuis.  Faber, Klaas Reins (I2482)
 
41 Tenminste nog ťťn levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven. Gezin F639
 
42 Dit echtpaar heeft geen kinderen gekregen.  Gezin F1191
 
43 Dit echtpaar is met hun kinderen geŽmigreerd.  Gezin F160
 
44 Dit echtpaar kreeg acht kinderen: Hendrikje, Jan, Klaaske, Klaaske, Lieuwe, Sietse, Geertje en Bauke. Allen zijn in Arum geboren.  Gezin F336
 
45 Dit echtpaar kreeg drie kinderen: Sietse, Lieme en Grietje.  Gezin F473
 
46 Dit echtpaar kreeg drie kinderen: Trijntje, Aafke en Sjieuwke. Gezin F470
 
47 Dit echtpaar kreeg negen kinderen: Klaaske, Douwe, Sijtske, Jan, Saakje, Afke, Geertje, Griet en Tjitske.Allen buiten Minnertsga geboren.  Gezin F333
 
48 Dit echtpaar kreeg twee kinderen: Bouke en Klaaske die allen buiten Minnertsga zijn geboren.  Gezin F334
 
49 Dit echtpaar kreeg twee kinderen: Cornelis en Aafke.  Gezin F466
 
50 Dit echtpaar kreeg vier kinderen: Jan, Bindert, Abe en Gerrit. Gezin F474
 

      1 2 3 4 5 ... 49» Volgende»